مریم گلی به صورت دم کرده، برای مشکلات هضم از جمله نفخ ، ورم غشای روده و اسهال ، موثر است.هم چنین به صورت غرغره در درمان ورم گلو و دهان موثر است . درطب عوام ، برای توقف ترشح شیر، کاهش پرفشاری خون و به عنوان قاعده آور مصرف می شود.

مریم گلی به صورت دم کرده، برای مشکلات هضم از جمله نفخ ، ورم غشای روده و اسهال ، موثر است.هم چنین به صورت غرغره در درمان ورم گلو و دهان موثر است . درطب عوام ، برای توقف ترشح شیر، کاهش پرفشاری خون و به عنوان قاعده آور مصرف می شود.

مریم گلی به صورت دم کرده، برای مشکلات هضم از جمله نفخ ، ورم غشای روده و اسهال ، موثر است.هم چنین به صورت غرغره در درمان ورم گلو و دهان موثر است . درطب عوام ، برای توقف ترشح شیر، کاهش پرفشاری خون و به عنوان قاعده آور مصرف می شود.
گیاه شناسی مریم گلی

مریم گلی گیاهی است علفی ، به ارتفاع تا ۶۰ سانتی متر . برگهای این گیاه متقابل و به رنگ سبز روشن است، همچنین گل برگ های تحتانی برگ، برجسته است.

دونوع برگ در طول ساقه وجود دارند . برگهای فوقانی گیاه که کوچک، نوک تیز و بدون دم برگ هستند .

برگ های قاعده ی ساقه، بیضوی ، دندانه دار، نوک تیز، بزرگ تر و دارای دم برگ دراز می باشند.

گل های این گیاه اکثرا به رنگ آبی مایل به بنفش و گاهی سفید رنگ به صورت ۳ یا ۴ تایی در قسمت های فوقانی ساقه ، با فواصلی قرار گرفته اند.

قسمت مورد استفاده ی گیاه، عمدتا برگ های آن است، ولی گاهی سرشاخه های گل دار، در نمونه های بازار دارویی ، در میان برگ ها دیده می شود.

برگ ها را می توان درفصل بهار و یا تابستان جمع آوری کرد.

مریم گلی در بعضی از نقاط ایران کشت می شود.

تاریخچه مریم گلی

مریم گلی یکی از معدود گیاهانی است که تاریخچه ی بسیار گسترده ای دارد.

از زمان امپراطوری روم، به عنوان نوش دارو عملا برای هر دردی مصرف می شده و دردوران قرون وسطی ان را قدرت جادویی می دانستند.

امروزه مریم گلی همچنان در طب سنتی کارایی دارد.

دم کرده رقیق آن گاهی به شکل چای مصرف می شود.

این گیاه به عنوان قابض برای درمان اسهال و به صورت دهانشویه یا چای برای زخم های دهان یا گلو به کار می رود.

دل شوره و سردرد را نیز با آن مداوا می کنند که در زمینه ی سردرد ، از تنتور یا دود آن استفاده می کنند.

ترکیبات مهم مریم گلی

قسمت هوایی و مخصوصا برگ های گیاه، حاوی ۱ الی ۳ درصد از اسانس معطر است که قسمت اعظم آن را آلفاتوجن و بتاتوجن تشکیل می دهند.

ترکیبات دیگر اسانس، شامل سینئول و سس کویی ترپن هایی از جمله اسیدرزمارینیک می باشند.

ترکیبت تلخ گیاه شامل دی ترپنوئیدهای کارنازول، راسمانول و مانول هستند .

ترکیبات دیگر ، شامل فلاونوئیدها و تانن از جمله سالویاتانن هستند.

اثرات مهم مریم گلی

مریم گلی به صورت چای، به عنوان مشکلات هضم از جمله نفخ، ورم غشای روده و اسهال، تاثیر خوبی دارد.

هم چنین به صورت غرغره در درمان ورم گلو و دهان موثر است.

از این گیاه به عنوان داروی ضد عرق یا ضد کمبود آب در تعریق شبانه ی بیماران مسلول و یا درتعریق های عصبی استفاده می شود.

عصاره ی مریم گلی دارای اثر بسیار قوی ضد اکسیدان است.

مطالعات اخیر نشن داده است که این اثرات ، به خاطر اجسامی از جمله اسید لابیاتیک و اسید کارنوزیک موجود در آن است.

هم چنین ترکیب سالوین آن که یک اسید فنلی است، همراه با مشتق منومتیل اتر آن دارای خاصیت ضد میکروبی قوی به ویژه بر روی استافیلوکوک اورئوس است.

درطب عوام ، برای توقف ترشح شیر، کاهش پرفشاری خون و به عنوان قاعده آور مصرف می شود.

عوارض جانبی مریم گلی

با مصرف مقدار زیاد یا به مدت طولانی، به ویژه به علت داشتن جسم توجون ممکن است . باعث تاکیکاردی، گرگرفتگی، خشکی دهان، تشنج و سرگیجه شود.

مهمترین اثرات گزارش شده مریم گلی

ضدآلزایمر، ضدآرتریت ، ضدباکتری ، ضدسرطان ، ضدتعریق ، ضد نفخ ، ضد قارچ

ضد التهاب ، ضد اکسیدان، ضد عفونی کننده ، ضد اسپاسم، ضد ویروس

کاهش دهنده ی میل جنسی ، کاهش دهنده ی قندخون ، تشنج آور، معرق ، ادرارآور

قاعده آور، دارای خاصیت استروژنی ، خلط آور، کاهش دهنده ی پرفشاری خون

محرک سیستم ایمنی ، مسهل ، التهاب آور، آرامبخش، مقوی معده، ضدکرم

متوقف کننده ی ترشح شیر

محصولات مرتبط با این مریم گلی در لینک زیر

محصول بسته بندی شده