رازیانه خواص ضد نفخ ، ضد اسپاسم ، آنتی سپتیک ، خلط آور داشته ، همچنین جهت تسکین کرامپ ها به بعضی از فرآورده های ضد یبوست اضافه می شود. در طب عوام به عنوان زیاد کننده ی شیر مصرف دارد.

رازیانه خواص ضد نفخ ، ضد اسپاسم ، آنتی سپتیک ، خلط آور داشته ، همچنین جهت تسکین کرامپ ها به بعضی از فرآورده های ضد یبوست اضافه می شود. در طب عوام به عنوان زیاد کننده ی شیر مصرف دارد.

همچنین رازیانه را به بعضی از طعم دهنده ها می افزایند.

رازیانه  خواص ضد نفخ ، ضد اسپاسم ، آنتی سپتیک ، خلط آور داشته ، همچنین جهت تسکین کرامپ ها به بعضی از فرآورده های ضد یبوست اضافه می شود. در طب عوام به عنوان زیاد کننده ی شیر مصرف دارد.
گیاه شناسی رازیانه

رازیانه گیاهی است علفی دو یا چند ساله به ارتفاع تا دو متر و دارای برگهایی با بریدگی های زیاد، به طوری که به صورت نخی شکل درآمده اند. دم برگ ها در اتصال به ساقه به صورت غلاف مانند هستند.

گل ها دارای رنگ زرد و به صورت چتری مرکب قرار گرفته اند.

اشعه ی چترها نسبتا بلند و از نظر طول نامساوی اند. میوه های رازیانه کوچک و به طول تا ۱۲ و عرض تا ۴ میلی متر هستند.

همه ی قسمتهای گیاه معطر است.

قسمت مورد استفاده ی گیاه اکثرا میوه هاست ولی از ریشه و برگ نیز استفاده به عمل می آید.

محل رویش گیاه در ایران شامل گرگان، مازندران، گیلان، آذربایجان، کردستان، کرمان و خراسان است.

تاریخچه رازیانه

بر طبق افسانه های یونان از کوه المپیوس به بشر رسیده است.آنان دانش را شبیه زغالی سوزان می دانستند که در ساقه ای از رازیانه محصور است.

تمدن های کهن مصر، هند، چین و یونان ین گیاه دارویی را می شناختند.

برای نمونه پلینی آن را برای بهتر شدن بینایی توصیه کرد. در دوران قرون وسطی این گیاه بسیار مصرف می شده است.

ثروتمندان دانه رازیانه را به ماهی و غذاهای گیاهی خود اضافه می کردندو فقرا به عنوان بازدارنده ی اشتها برای اعیاد مذهبی نگه می داشتند.

رازیانه توسط کشیشان اسپانیایی به آمریکای شمالی برده شد و انگلیسی ها آن را به مستعمرات اولیه ی خود در ویرجینیا بردند.

تمام قسمت های گیاه برای چاشنی و ساقه های آن به صورت سبزی مصرف می شده است.

دانه ی رازیانه در طب سنتی به عنوان ضد نفخ معروف است.

رازیانه به عنوان طعم دهنده در شکلات، لیکورها، دارو و غذا مصرف می شود.

روغن رازیانه برای مراقبت از سبزی جات و میوه های انبار شده در برابر نفوذ قارچهای بیماری زا به کار می رود، زنبورداران، این گیاه را برای تولید عسل می کارند.

مدعیان بهداشت، مصرف آن را به عنوان پادزهری برای گیاهان سمی ، قارچ ها، مارگزیدگی، توصیه می کنند.

همچنین برای درمان ورم معده و روده، سوهاضمه به کار می رود، افزون برآن به عنوان شیر افزا، خلط آور و قاعده آور موثر شمرده می شود.

چای اصل از دانه های خرد شده ی رازیانه برای شست و شوی چشم مصرف شده است .

ترکیبات مهم رازیانه

میوه های رازیانه حاوی ۲ الی ۶ درصد اسانس می باشد که مهمترین ترکیبات آن شامل ۵۰ الی ۷۰ درصد ترانس انتول است.

میوه به دلیل داشتن آنتول دارای مزه کمی شیرین است .

ترکیبات دیگر شامل استروژن دی آنتول، روغن ثابت، فلاونوئیدها، اسیدهای آلی و پروتئین است.

اثرات مهم

ضدنفخ، ضد اسپاسم، آنتی سپتیک، خلط آور و همچنین جهت تسکین کرامپ ها به بعضی از فرآورده های ضد یبوست اضافه می شود.

در طب عوام به عنوان زیاد کننده ی شیر مصرف دارد.

همچنین رازیانه را به بعضی از طعم دهنده ها می افزایند.

مهم ترین اثرات گزارش شده

ضد درد

ضد باکتری

ضد آندوژن

ضد ورم

ضد سم

ضد نفخ

ضد اسپاسم

ضد ویروس

ضد سرفه

افزایش دهنده ی میل جنسی

مقوی قلب

هضم کننده

معرق

ادرارآور

خلط آور

قارچ کش

استروژنیک

محرک معده

افزایش دهنده ی شیر

مسهل

مقوی معده

محصولات مرتبط با نوشته در لینک زیر

محصول بسته بندی شده