آویشن دارای اثر خلط آور و ضد سرفه خوبی می باشد. به همین دلیل محصولات زیادی به ویژه به صورت شربت از آن تهیه شده است . همچنین در برونشیت، سیاه سرفه و نزله ها به خوبی می‌توان از آن استفاده کرد.

آویشن دارای اثر خلط آور و ضد سرفه خوبی می باشد. به همین دلیل محصولات زیادی به ویژه به صورت شربت از آن تهیه شده است . همچنین در برونشیت ، سیاه سرفه و نزله ها به خوبی می‌توان از آن استفاده کرد.

نام علمی :Thymus vulgaris

نام عمومی:comeon thyme

خانواده: labiatae-خانواده نعنا

گیاه شناسی :

آویشن گیاهی است علفی دارای شاخه های زیاد و چوبی به ارتفاع تا ۳۰ سانتی متر که در نواحی کوهستانی در بین تخت سنگ و به ویژه در کشورهای اروپایی می روید .

ساقه های آویشن پوشیده از کرک و برگهای کوچک زیاد است.

برگهای آن کوچک لوزی شکل، نوک تیز و به صورت متقابل، بر روی ساقه قرار دارند.

این برگ‌ها به رنگ خاکستری روشن و با بوی بسیار نافذ است و دارای دمبرگ های کوچکی نیز می‌باشد.

گلها کوچک ،گلی رنگ و یا سفید و به صورت مجتمع در انتهای ساقه قرار گرفتند.

قسمت مورد استفاده گیاه ،گل و به ویژه برگهای آن است .این گیاه به طور محدود و برای تهیه دارو ها در ایران کشت میگردد.

آویشن دارای اثر خلط آور و ضد سرفه خوبی می باشد. به همین دلیل محصولات زیادی به ویژه به صورت شربت از آن تهیه شده است . همچنین در برونشیت ، سیاه سرفه و نزله ها به خوبی می‌توان از آن استفاده کرد.

تاریخچه:

آویشن باغی نوع کشت شده آویشن وحشی است.

نام لاتین آویشن وحشی که به عنوان مادر آویشن شناخته شده، شاید به دلیل کاربرد سنتی آن برای درمان ناراحتی های دوران یائسگی از رشد مارگونه گیاه گرفته شده است.

آن را به عنوان پادزهرنیش مار و سم جانوران دریایی و همچنین درمان سردرد توصیه می کنند.

ترکیبات مهم :

مهمترین ترکیب این گیاه، اسانس آن است که به میزان یک الی دو و نیم درصد در برگهای آن وجود دارد.

مهم‌ترین اجسام اسانس شامل تیمول و کاروآکرول که به ترتیب از۳۰ الی ۷۰ درصد اسانس و ۱۵ تا ۳۰ درصد اسانس را تشکیل می‌دهند و ترکیبات دیگر شامل لیلانول سیمن، تیمن وآلفاپی نن هستند

این ترکیبات و درصد آنها به شرایط محل کشت، زمان برداشت و شرایط جغرافیایی ارتباط دارد .

اثرات مهم :

مصرف خوراکی آویشن دارای اثر خلط آور و ضد سرفه خوبی می باشد.

به همین دلیل محصولات زیادی به ویژه به صورت شربت از آن تهیه شده است .

همچنین در برونشیت، سیاه سرفه و نزله ها به خوبی می‌توان از آن استفاده کرد .

خاصیت ضدمیکروبی تیمول بسیار قوی و حدود ۲۵ بار از فنل در مورد تعدادی از میکروب ها، بیشتر است .

همچنین در بعضی محصولات موضعی به عنوان ضد خارش ، ضدمیکروب ، مالشی قرمز کننده و محرک ، محلول‌های حمام و محلول های غرغره ، برای کاهش تورم دهان و گلو ،مصرف می شود .

کاربرد دیگر آویشن مصرف آن به صورت پودر و در بعضی از ادویه جات و ترشی هاست.

همچنین به طور مستقیم و یا همراه با دیگر گیاهان به عنوان بو، مزه، ضد نفخ در صنایع غذایی مصرف زیادی دارد .

در طب عوام ،اکثراً به خاطر اثرات مسکن، ضد اسپاسم وضد نفخ از آن استفاده می‌کنند.

مهم‌ترین اثرات گزارش شده آویشن باغی:

ضد درد ، ضد آلرژی، ضد آلزایمر، ضد آرتریت ، ضد میکروب ، ضد سلولیت ، ضد باکتری

ضد سرطان ، ضد ادم ، ضد التهاب ضد موتاژن ، ضد اکسیدان ، ضد تب ، ضد عفونی کننده

ضد اسپاسم ، ضد قارچ ، ضد کرم ، ضد احتقان ، ضد سرفه ، ضد نفخ ، ضد زخم داخلی

ضد کرم آسکاریس ، قابض ، باز کننده برونش ها، آنتاگونیست کلسیم و معرق ، خلط آور

کاهش دهنده چربی خون ، کاهش دهنده پرفشاری خون ، محرک سیستم ایمنی بدن

حشره کش ، کاهش دهنده ترشحات بزاقی ، مسکن و محرک ، درمان برونشیت

مصرف در حاملگی و شیردهی : ممکن است مصرف در این دوران خطراتی در بر نداشته باشد ولی چون مطالعات در این مورد کامل نشده است، مصرف با نسخه پزشک صورت گیرد 

محصولات مرتبط

آویشن باغی

عرق آویشن